Veilig opgesloten in de comfort zone

Mensen hebben behoefte aan veiligheid, en dat is helemaal terecht. Een plek om je veilig te voelen, om te kunnen ontspannen, om jezelf te zijn. Een rustpunt in de hectische tijd waarin we leven. Op zich is dat goed en positief.

Vaak vervult de eigen woning of de eigen kamer deze behoefte. En dat is prima. We zouden dit de fysieke ruimte van de comfort zone kunnen noemen.

legoOp het werk kan een vaste baan en een vaste werkplek, met een duidelijke functieomschrijving, in deze behoefte voorzien. Vaak is daar ook een vast salaris aan verbonden, met een voorspelbaar bedrag dat aan het eind van de maand op je betaalrekening wordt bijgeschreven. Dus weet je wat er aan geld binnenkomt en kun je je uitgaven, bijvoorbeeld voor eerste levensbehoeften, daarop afstemmen.

Vervelend wordt het echter, als die behoefte aan een comfort zone dusdanige vormen aanneemt, dat dit een belemmering vormt om als mens verder te groeien en je verder te ontwikkelen. Geen zicht op promotie of salarisverhoging, geen mogelijkheden om je privéleven verder te verbeteren. Geen geld om je wensenlijstje te vervullen, tenzij je er heel lang voor spaart en met de huidige rentestand is dat ook geen vetpot.

Veiligheid en zekerheid kunnen uitgroeien tot een fixed mindset, een vaste dagelijkse routine, een beperkt aantal regels volgens welke jij je leven op orde hebt. Het leven en je werk kunnen saai en voorspelbaar worden, je beperkt jezelf tot een aantal dagelijkse routines met heel af en toe een ‘uitspatting’ of een dure vakantie of aankoop, en dat is het dan. Rust, reinheid en regelmaat. Op zich allemaal verdedigbare zaken, maar word je daar nu echt gelukkig van?

Van bescherming naar beperking

We krijgen te maken met bijvoorbeeld de wet van de afnemende meeropbrengsten. Wat eens een gewenste situatie was, kan op een gegeven moment beklemmend gaan aanvoelen. ‘Nu weten we het wel, nog meer van hetzelfde, is dit nu alles wat er is?’

Wat we in feite aan het doen zijn, is risicomijdend gedrag. We vermijden elke kans op angst en onzekerheid, en daarachter schuilt de angst voor pijn. Het vermijden van pijn zou geen probleem zijn als we het beperkten tot een paar keer per jaar. Maar voor de meeste volwassen mensen is het een diepgewortelde gewoonte ge worden. We barricaderen ons achter een onzichtbare muur en wagen ons niet naar buiten omdat zich achter de muur pijn bevindt.

Jezelf tekort doen

Die veilige ruimte heet de comfort zone. In extreme gevallen verbergen mensen zich achter de echte muren van hun huis, bang om de buitenwereld te betreden: pleinvrees. Voor de meeste mensen is de comfort zone een manier van leven waarbij we alles vermijden wat pijn kan doen.

Het betekent dat we onder de grens van onze vermogens gaan leven. Dat we minder doen dan haalbaar is. dat we minder vreugde, plezier, uitdaging, ambitie uit het leven putten, door met minder genoegen te nemen, soms veel minder dan mogelijk is. kortom: we doen onszelf tekort, uit angst voor het onbekende. En zolang we bang blijven voor het onbekende, zal het nooit bekend terrein voor ons worden, dus een uitbreiding van ons territorium, waarbinnen we ons – eenmaal veroverd – net zo veilig en vertrouwd kunnen voelen als op de vierkante meter ‘ik’ die we ons nu toebedelen.

Omgaan met angst voor het onbekende

Een schildpad trekt zich terug in zijn schild bij gevaar. Een slak doet hetzelfde. Een struisvogel steekt zijn kop in het zand.

Je leeft maar één keer en het leven is vol onzekerheden. Het heeft geen zin om je suf te piekeren over de dingen waar je onzeker over bent, dat is verspilling van kostbare tijd en energie. Het is een beter idee om erop af te gaan en je af te vragen: ‘Waar ben ik nu eigenlijk zo bang voor?’

Vergroot je comfort zone: stapje voor stapje
Vergroot je comfort zone: stapje voor stapje

Om te krijgen wat je wilt
moet je op weg gaan naar waar je wilt zijn.
Onderweg daar naartoe zal je je angsten onder ogen moeten zien.
De beren op de weg, de hobbels en obstakels.
Geef je op of ga je er omheen?
Graaf je een tunnel of vlieg je er overheen?
Of kijk je in de spiegel en ga je er dwars door heen?

Je nek uitsteken

Je kunt je angst vergelijken met een peuter van twee die niet met jou mee wil gaan.
Stel dat je boodschappen moet doen. Blijf je dan maar thuis vanwege die peuter?
Maak je angst niet groter dan die is, maar zie het onder ogen. Dan valt het wel mee!
De meeste dingen en problemen die je vreest, zullen nooit uitkomen.
Als je er in je verbeelding aan toegeeft, zullen je dromen nooit uitkomen.
Onderken dat je angst bestaat, maar laat die je niet van belangrijke taken en besluiten afhouden.

Als je aan iets nieuws begint en uit je comfortzone stapt, is angst iets heel natuurlijks. Wanneer je een presentatie houdt, een nieuwe onderneming aangaat of je nek uit steekt, kan angst een trouwe metgezel zijn. Helaas laten de meeste mensen zich daardoor weerhouden om de stappen te zetten die noodzakelijk zijn om hun droom waar te maken.

Succesvolle mensen voelen net zo hard angst als ieder ander mens. Het verschil is dat ze zich niet vanaf laten houden om te doen wat ze willen of moeten doen om hun doel te bereiken. Zij onder­kennen de angst, ervaren die en nemen die op de koop toe. Ze voelen de angst en gaan toch door. De winnaar gaat door waar de verliezer afhaakt. Elke angst die je overwint, maakt je sterker en machtiger. De weg naar de top is geplaveid met overwinningen op jezelf en je omgeving.

Het is logisch dat je je niet comfortabel voelt buiten je comfort zone. Alle begin is moeilijk en even wennen. Een betere aanpak is om je comfort zone te laten groeien. Oefen je in dingen waar je eerst bang voor was tot ze deel gaan uitmaken van je dagelijkse routine. Je zal zien dat ze na verloop van tijd even goed aanvoelen om te doen als andere vaardigheden die je eerder leerde. En kijk dan eens wat de resultaten zijn!

Loop niet weg voor wat nodig is

Voor de meeste goede dingen moet je risico’s durven nemen. Meestal gaat het goed, soms niet. Maar dan is er altijd weer een nieuwe kans. Wie waagt, die wint. Je moet geloven in je droom, om hem waar te kunnen maken. Ook al zegt iedereen dat je het verkeerd ziet, dan hoeft dat nog niet waar te zijn. Misschien durven zij niet aan wat jij wilt.

Alleen als je gelooft in wat je onderneemt, kan het een succes worden. Als er teveel vluchtwegen overblijven, zullen die je verleiden om terug te vallen. Maar wat er ook gebeurt, zolang je er niet dood aan gaat, kun je er alleen maar sterker van worden en je zelfvertrouwen groter maken. Mensen die geen angst willen voelen, maken geen grote dromen waar.

Lees verder: De Tools – Comfort Zone, pijngrens en frustratietolerantie